
17 znaków podzielonych na trzy grupy
Chińska norma GB 16735-2019 dla pojazdów drogowych dzieli 17 znaków VIN na trzy grupy. Znaki od 1 do 3 to początek światowego identyfikatora producenta (WMI). Znaki od 4 do 9 tworzą sekcję opisową pojazdu (VDS). Znaki od 10 do 17 tworzą sekcję identyfikującą pojazd (VIS). Licz od lewej, zaczynając od 1. Norma używa cyfr i wielkich liter z wyjątkiem I, O i Q.
Przykład z ukrytymi znakami: [L••] [•••••X] [T•••••••]. Nawiasy, spacje i kropki pokazują podział. Przyjrzyj się pozycjom bez wpisywania przykładu w wyszukiwarce. X jest na pozycji 9, a T na 10. W przypadku rzeczywistego auta porównaj pełny numer na pojeździe z polem 车辆识别代号 (numer identyfikacyjny pojazdu) w dokumentach. Znaki ograniczające oznaczenie nie wchodzą w skład 17 znaków.
Producent na pozycjach od 1 do 3
WMI przypisuje się producentowi odpowiadającemu za pojazd i jego VIN. Poszukaj pełnego oznaczenia w źródle zawierającym przydziały kodów. Pierwszy znak nie wystarcza do ustalenia firmy. Nazwa producenta w dokumentach może się różnić od marki podawanej przez sprzedawcę. Gdy nazwy są różne, sprawdź ich związek na tabliczce znamionowej i w dokumentacji modelu.
W przypadku producentów wytwarzających mniej niż 1000 pojazdów kompletnych lub niekompletnych rocznie norma przewiduje dodatkowy krok. Czytaj pozycje od 12 do 14 łącznie z pozycjami od 1 do 3. W pojazdach produkowanych masowo pozycje od 12 do 17 oznaczają numer kolejny produkcji. Służy on do rozróżniania egzemplarzy w systemie kodowania. Niski numer nie dowodzi, że auto jest pierwszym egzemplarzem danej wersji handlowej ani że jest rzadkie.
Cechy pojazdu i znak kontrolny na pozycjach od 4 do 9
Znaki od 4 do 8 opisują ogólne cechy pojazdu. Dla samochodów osobowych norma wymaga danych o nadwoziu i układzie napędowym. Kody i ich kolejność wybiera producent. Jeśli dekoder na tej podstawie pokazuje dane silnika, sprawdź, czy korzysta z tabeli właściwej dla tego producenta i auta. Dwie marki mogą używać tej samej litery na tej samej pozycji do oznaczania różnych cech.
Według GB 16735-2019 pozycja 9 zawiera znak kontrolny. Obliczenie dla VIN daje cyfrę lub X i pozwala wykryć błąd przy przepisywaniu. Jeśli kontrola się nie powiedzie, porównaj oryginalne zdjęcie, trwałe oznaczenie i dokumenty przed ponownym wpisaniem. Numer zgodny z obliczeniem nadal może należeć do innego auta. Związek z oglądanym samochodem potwierdzisz, porównując numer na aucie i w dokumentach.
Rok i montaż na pozycjach 10 i 11
Pozycja 10 koduje rok. W obecnym cyklu R oznacza 2024, S oznacza 2025, a T oznacza 2026. Kody powtarzają się co 30 lat. Producent może użyć roku kalendarzowego produkcji albo deklarowanego roku modelowego. W drugim przypadku powinien zaznaczyć to w fabrycznym świadectwie lub świadectwie zgodności produktu. Sam znak nie podaje miesiąca produkcji ani daty pierwszej rejestracji.
Pozycja 11 wskazuje zakład montażu lub linię produkcyjną zgodnie z kodem producenta. Do ustalenia nazwy zakładu potrzebna jest odpowiednia tabela producenta. Jeśli ogłoszenie podaje konkretne miasto produkcji, zapytaj o dowód dotyczący tego auta. Żeby sprawdzić miesiąc produkcji, poproś o czytelne zdjęcie tabliczki lub dokument fabryczny z tym samym VIN.
VIN jako początek weryfikacji przed zakupem
Załóżmy, że auto jest reklamowane jako model 2026, ma S na pozycji 10 i zostało zarejestrowane w 2026 r. Zapytaj sprzedawcę, co oznacza rok w ogłoszeniu. Może chodzić o rejestrację, reklamowany rok modelowy albo inną konwencję sprzedażową. Porównaj dokumenty fabryczne i rzeczywistą datę pierwszej rejestracji. Wiarygodne wyjaśnienie powinno pasować do dokumentów konkretnego auta.
Sprawdź VIN i porównaj markę oraz rodzinę modeli z dokumentami. Jeśli wynik pokazuje kilka możliwych wersji wyposażenia, zawęź listę kodem modelu i wykazem wyposażenia powiązanym z VIN. Rzeczy istotne dla zakupu sprawdź na aucie. Jeśli oznaczenie i dokumenty się różnią albo sprzedawca nie potrafi udokumentować różnicy wpływającej na wartość, wyjaśnij ją przed wpłaceniem zaliczki.